РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Алесь Камоцкі
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
*  *  *
З незаўважных гадзін
Утвараецца век,
Праз які мы ляцім
Да вядомае мэты.
І ўсе намаганьні
    ня думаць пра гэта,
Уплываюць на сьмех.
Нібы леташні сьнег,
Недасяжны спакой
Асьцярожныя сны
Забіраюць з сабою.
Час пакліча на золку –
    яму не  адмовіш,
Не запросіш дамоў.
Час зрабіўшы нічым,
Не складзеш яго ў век,
Праз які мы імчым,
Ігнаруючы вецер.
Хтосьці побач ляцеў.
Раптам зьнік непрыкметна.
Мо застаўся ў сьне?
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.