РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Буралом
Пахіліўся дуб да дуба
            Ды бурчыць, гамоне:
– Што-та вецер вельмі груба
            Загуляў сягоньня!
 
Паглядзі, сусед, на пушчу,
            Як трашчаць галіны, –
Там у самую ўжо гушчу
            Вецер сілы кінуў!
 
Вунь, прымець, старуха-хвойка
            Сскочыла з карэньня,
А вунь там зь бярозы бойкай
            Валіцца паленьне.
 
Пакацілася удоўжкі
            І асіна-сваці...
Фу, ты! аж мяне у дрожкі
            Пачало кідаці!..
 
Што? Ня ўстояла і ліпа –
            Рухнула, бядачка!..
Ці ж быць можа? Ўжо захліпаў
            I стары твой бацька.
 
Ах! што гэта?.. Праз узгоркі..
            Ці ж то к нам?.. Ой, ногі
I, ня скончыўшы гаворкі,
            Рынуў дуб, як доўгі.
 
1918
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2018. Беларусь, Менск.