РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Рыгор Барадулін
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Вясновая замалёўка на беразе Ваўчэнскага возера
Возера стаіць, не зварухнецца,
Бо агеньчыкам надкручнай хаты
Аж да дна, нібы цьвіком, прыбіта, –
Каб ня ссунулася анікуды.
 
Быццам купінка з сухой ігліцы,
Недаверлівы сьпяшае вожык,
Чмыхае лычком сваім кірпатым,
Нюхае – ці не прайшла палёўка?..
 
Драч на непадмазаных калёсах
Туманы сушыць вязе на тоні.
Кнігаўка (за дзень не дакрычала!),
Як з хвастом ушчэмленым, галосіць.
 
Пахнуць туманы аернай рыбай.
Точыцца зь зямлі адталай мята...
От і ты зайшоўся ў шчырым сьпеве.
Добры вечар,
                              салавей знаёмы!
 
Ты ці помніш пра старога Іцку?
Ён жа ў вёску вёз у бочцы дзёгаць,
Чорт падскочыў,
                                      з бочкі шпунт адторкнуў –
I закапаў на дарогу дзёгаць.
Гэта ж ты яму крычаў зь бярозы,
Папярэджваў дзегцяра старога:
            – Іцак, Іцак!
            Дзёгаць выцек –
            Кап, кап,
            Ццюрр-руру!..
Выбеглі ў сяле суседзі нашы
Зь вёдрамі – Максіміха, Казьліха,
Ну а ў Іцкі – ані кроплі дзёгцю.
Як жа мне шкада было старога.
 
Дзякуй за ўспамін табе, залётны!..
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.