РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Рыгор Барадулін
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
*  *  *
Драч крычыць у густым тумане,
Быццам хто яго, дурня, рэжа.
Я прыслухаўся –
                                      празь мяне
Прарасла
                      Белавежа.
Аплялі мяне карані –
Працавітыя вязьні зямныя.
Ты галіну адну крані –
Пушча ўся
                      ува мне заные.
Мне зязюлі ня зьлічаць вякоў,
Дзяцел грукае –
                                    мне у грудзі.
А вятры, карагодам, вакол
Ходзяць-ходзяць
                                      і сон мой будзяць.
Быстрай ластаўкай,
                                          як стралой,
Ў мяне вырай далёкі стрэліць –
Сонца
              зь песьняй зялёнай, старой
Узьніму на зялёных арэлях.
У крыніцах крутых завару
Хмель вясновы зь зялёнай пенай.
Пад вірамі нямых завірух
Ува мне
                  навальніцы сьпеюць.
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.