РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Рыгор Барадулін
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
*  *  *
Мохам зязюльчыным
                                              ідуць маладзіцы,
губы засьмяглыя
                                      ў сьпелых суніцах –
на сонцы ягады
                                    спакойна вымлелі.
Холадам ногі
                              рачулка вымыла.
Ляціць
                над звонкімі баравінамі
песьня
                дзяўчынанькаю
                                                  нявіннаю:
                – А я ў бару
                Грыбы бяру,
                Каля межы –
                Сыраежы!..
Ах, кладка зыбкая,
                                      рачулка мелкая!
Адкуль жа вымкнула
                                              усьмешка сьмелая:
                – Кавалішанька,
                Мая вішанька,
                Не кажы ты кавалю,
                Што я цябе павалю.
                – А хоць на мяжы
                Палажы,
                Толькі майму кавалю
                Не кажы!
На мох паваляцца
                                        на сьцежцы вузкай
думкі,
            што саладзей
                                          за вусны...
Як тут гукаецца,
                                    ды ўжо зьмяркаецца...
Туга удоўя
                        дамоў вяртаецца.
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.