РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Рыгор Барадулін
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Заінелая Вушаччына
450
Петрусю Броўку

 
Што хукаеш, раніца,
                                            рукі пакрэплі?
Ачахлым вугальлем
                                          на бальшаку
Сьнег лёгка вызвоньвае.
                                                      Крэкчацца грэблі
Смачна,
                  як свацьці пасьля першаку.
Аглухлі бары
                              ад зімовай сумоты.
Кігіканьне кнігаўкі
                                          сьніць сенажаць.
Алешнік?
А можа, аленяў сумёты
Прыспалі?
                      З’інелыя рогі дрыжаць.
Збляднелы, стаміўся
                                              ў набегах на бераг
Завеі ўчарашняй
                                      адчайны прыліў.
Дымяцца вярбіны
                                      на вогнішчах белых,
Нібыта іх заяц-бяляк падпаліў.
Як зарыва ўспыхне,
                                          на вуліцах белых
Міліцыянэра
                              барвовы твар.
Спавіты вяроўкамі,
                                          белы кубелак
На белых развалках
                                          вязуць на базар.
Валёнкі ня грэюць.
                                          Кажэрка злубела –
На торг сабіралася
                                          цётка да дня.
Хоць вочы заплюшчы –
                                                      так холадна-бела,
I белыя-белыя
                                вейкі ў каня.
Пытаецца аб надзеле ў нядзелі,
Ці многа ёй выдзеляць сонца, зямля.
На яблынях галкі
                                      азябла датлелі.
У чорных праталках
                                              бяроз аральля.
Базар не чакае –
                                    пасёлку ня сьпіцца,
Дзень ціха ступае
                                        сьцяжынай глухой.
I ластавак гнёзды,
                                        нібы рукавіцы
Забытыя,
                  стынуць пад белай страхой.
Пад полазам белым,
                                              з’інелай падковай
Галінкай азяблаю
                                        крохне –
                                                          хрусь,
Як яблык, крамянае
                                            і хрупаткое
Слова марознае:
                                    «Беларусь».
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.