РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Рыгор Барадулін
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Багатая Камароўка
У жонкі
                  ахвотна камандзіроўку
Бяру я ў нядзелю
                                      на Камароўку.
Вароты склыгочуць.
                                              Ні шуму, ні даўкі.
Яшчэ заінелыя,
                                  стынуць прылаўкі.
На іх дагараюць
                                    пад стогн галубіны
I кропу прадвесьне,
                                            і прыпар рабіны.
Агонь языкаты
                                  у бочках жалезных.
Люблю, Камароўка,
                                            тваю незалежнасьць!
Тут з даўніх часоў
                                      аддаецца даніна
Законнай павагі
                                  рукам селяніна.
...Таргуюцца зь дзядзькам,
                                                          гуркі паспытаўшы,
Манумэнтальныя капітаншы.
Паважная дама,
На ўсьмешкі скупая,
                                          уважліва бульбіну калупае
Ў чарзе неспакойнай
                                              становіцца першай,
Забыла, што сьніла сябе
                                                      міністэршай.
I лысыя двое,
                              былымі чынамі,
Стаяць за лабатымі качанамі.
На качарэжцы
                              дзяўчына так лоўка
Цану вызначае
                                  хімічным алоўкам,
Нібы ў працьвярэзніку
                                                    нумар на пятцы.
Чарга падыходзіць –
                                              няма чаго пяцца.
Кавун нападоймішча –
                                                  хлопаюць хлопцы,
Ну як пасьля ванны малому
                                                              па попцы.
Старая мяняе
                              рубля каляжанцы.
Тавар свой расхвальваюць
                                                            азэрбайджанцы.
Гранаты ляжаць сьцежалела,
                                                                  барвяна,
Нібы капшукі,
                              што грашыма напханы.
На Ўсходзе
                          нялёгкая праца ў мужчыны –
Не разагнеш над прылаўкамі сьпіны.
Успыхвае шалік
                                    у негра на шыі
Агнём,
                што на дрэве не датушылі.
...З Малдовай
                              іскрыстая дружба старая!
I я ў мітусьлівым натоўпе
                                                          ныраю.
З дарогі знаёмай
                                      нікуды ня збочыш.
Густое, заспанае,
                                      цэдзіцца з бочак
Бычынай крывёю
                                      віно маладое.
Хвала
              вінаграднаму сырадою!
Манеты высьлізгваюць
                                                    хітрай лускою,
Кішэнь стала лёгкай,
                                              а шклянка – цяжкою.
Каторая шклянка,
                                        ніхто не пазнае,
Ня выдасьць ні бочка,
                                                  ні восень пазная.
Нясмачная бульба –
                                              куплю ў магазіне.
Чаго баклажан
                                  нос паказвае сіні?
Прапала кароўка –
                                          навошта вяроўка?
Нашто мне авоська,
                                            скажы, Камароўка?
...Праспэкт павузеў,
                                            ды адбыта радоўка,
На сёньня
                      закончана камандзіроўка.
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.