РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Уладзімер Караткевіч
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Нявесьце Каліноўскага
Недзе поруч ляжалі дарогі,
Кліч каханьня ляцеў ад ніў,
Але ён не кахаў нікога,
Бо занадта Радзіму любіў.
 
Варты лепшага ў сьвеце каханьня,
Рана скончыўшы мужны палёт,
Русы хлопец золкім сьвітаньнем
На высокі ўзышоў эшафот.
 
Плач людскі барабаны крыюць,
І ад пошчаку глухне зямля.
На высокую гордую шыю
Успаўзае зьмяёю пятля.
 
З плачам жоравы пралятаюць.
Курганы і магільны жвір,
Непалітая ніва сьвятая,
Плач жанчын, эшафот і Сібір.
 
Нікні гожаю галавою,
Па нязнанай страце ўздыхай.
Дарагая, ты стала ўдавою,
Не пабачыўшы жаніха.
 
Вашы кветкі ў лугах завялі,
Месяц марна згарэў над ракой,
Ты чакала яго, а стала
І нявестай і жонкай чужой.
 
І чамусьці ў сэрцы, як рану,
Я нясу твой нязбытны лёс,
Не даруючы ўсім тыранам
Непралітых табою сьлёз.
 
5.VІІ.60, Ворша.
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2020. Беларусь, Менск.