РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Шавец
Я шавец-маладзец,
Знаю дзела сваё,
Слухаць мусяць мяне
Капыльлё і скур’ё.
 
Пры варстаце маім
Дружна праца ідзе:
Жонка дратву прадзе,
Вучань суча яе.
 
Я сам «крой» намачыў,
На капыл нацягнуў;
Стукі-стук малатком,
Шылам, дратвай махнуў,
 
Падашву прылажыў,
Нагнаў штыфтаў кругом,
Абцас гладка прыбіў
Ды падкоўку на ём;
 
Капыл выдзер, і вот
Бот на траме вісіць;
Эй, дзівуйся, панок! –
Добра будзе насіць.
 
Эй, дзівуйся, хто жыў,
Які майстар я, зух!
Бот, камаш, чаравік
Вам састрою удруг.
 
I багат бы я быў
(Хоць ня бедзен і так),
Каб лапцей не насіў
Наш мужык-небарак.
 
Ой было ж бы, было
Заработку, трудоў,
Часьцей сотку б злавіў,
Угасьціў бы дружкоў!
 
Но ён хіба тады
Стане боты насіць.
Як ня будзе з чаго
Лык на лапці лупіць.
 
[1905–1907]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.