РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Анатоль Вярцінскі
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Спатканьне
— Як хораша! А колькі, скажы, часу?
Яшчэ, напэўна, рана? Пяць гадзін!
Не можа быць! Жартуеш ты, канешне.
Зусім нядаўна ты ка мне прыйшоў.
Пагаварыць як трэба не пасьпелі,
I пяць гадзін ужо.
                              Не, не,
Гадзіны дзьве, ня болей.
                                              Праўда?
— Не, дарагая, не жартую я.
Ды што нам да гадзіньніка, скажы?
— Як разам мы — бягуць-бягуць гадзіны.
— Нічым іх не спыніць і не суняць.
Калі цябе я днём чакаю,
Калі чакаю вечарам цябе,
На стрэлкі часта-часта паглядаю.
Здаецца мне:
                        яны стаяць на месцы.
Тады мінуты за гадзін даўжэй,
I вечнасьцю здаюцца мне гадзіны.
А ў час прызначаны прыходзіш ты —
Навыперадкі стрэлкі паімчалі.
Пагаварыць з табою не пасьпелі,
А тут глядзіш — сьвітаньне ў акне,
I зноў «бывай» ты кажаш мне.
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.