RODNYJA VOBRAZY Vobrazy miłyja rodnaha kraju,               
Smutak i radaść maja!..
      
 
Jakub Kołas
    Hałoŭnaja      Słoŭniki      Haścioŭnia      Spasyłki      Ab sajcie       Кірыліца      Łacinka    
Pimien Pančanka
Vieršy
Kantekstny tłumačalny słoŭnik
Zvarot
Miednastvoły, jak vyłity vysicca bor,
Zaćvitaje na uźleśsi błakitny čabor,
Zahladziełasia sonca u lustra azior, –
Hety ty, maja Biełaruś!
 
Sini ranak. Dziaŭčyna źbirajecca žać,
Na plačy maładzik – sierabrysty sierp,
A naŭkoł nałiŭnyja sady lažać,
Burštynovyja jabłyki u rasie, –
Hety ty, maja Biełaruś!
 
Ja niamała prajšoŭ za vajnu daroh,
A ciabie takoj niepaŭtornaj źbiaroh...
Poj macnieje!
Ja chutka k tabie pryjdu,
Da hrudziej nabalełych tvaich prypadu,
Pakłaniusia lasam i paletkam šyrokim.
Tolki ciažka prachodzić apošnija kroki
Da ciabie, maja Biełaruś!
 
Tolki strašna mnie dumać pra tuju chviłinu,
Kałi hlanu u vočy ja rodnaj krainie.
Budu chatu šukać, – a znajdu ruiny,
Budu maci hukać, – adhukniecca mahiła
Na pahoście starym pad viarboju pachiłaj.
Što ž, jakoj ty ni budzieš – i nočču, i rańniem,
Ja paznaju ciabie, ja nie zdradžu tabie.
 
Pieraniesła ty hora i katavańni
I zrabiłasia mnie daražej i radniej.
Asušu tvaje ślozy,
Zalaču tvaje rany,
Kožny łist tvoj raspraŭlu rukoju staranna.
Uźnimu z papiałiščaŭ tvaje harady ja,
Nasadžu kala viosak sady maładyja,
Kab ty viečna ćviła
I u ščaści rasła,
Darahaja maja Biełaruś!
 
 
 
 
Padabajecca     Nie padabajecca Vodhuki
2009–2019. Biełaruś, Miensk.