RODNYJA VOBRAZY Vobrazy miłyja rodnaha kraju,               
Smutak i radaść maja!..
      
 
Jakub Kołas
    Hałoŭnaja      Słoŭniki           Spasyłki      Ab sajcie       Кірыліца      Łacinka    
Pimien Pančanka
Vieršy
Kantekstny tłumačalny słoŭnik
Zvarot
Miednastvoły, jak vyłity vysicca bor,
Zaćvitaje na uźleśsi błakitny čabor,
Zahladziełasia sonca u lustra azior, –
Hety ty, maja Biełaruś!
 
Sini ranak. Dziaŭčyna źbirajecca žać,
Na plačy maładzik – sierabrysty sierp,
A naŭkoł nałiŭnyja sady lažać,
Burštynovyja jabłyki u rasie, –
Hety ty, maja Biełaruś!
 
Ja niamała prajšoŭ za vajnu daroh,
A ciabie takoj niepaŭtornaj źbiaroh...
Poj macnieje!
Ja chutka k tabie pryjdu,
Da hrudziej nabalełych tvaich prypadu,
Pakłaniusia lasam i paletkam šyrokim.
Tolki ciažka prachodzić apošnija kroki
Da ciabie, maja Biełaruś!
 
Tolki strašna mnie dumać pra tuju chviłinu,
Kałi hlanu u vočy ja rodnaj krainie.
Budu chatu šukać, – a znajdu ruiny,
Budu maci hukać, – adhukniecca mahiła
Na pahoście starym pad viarboju pachiłaj.
Što ž, jakoj ty ni budzieš – i nočču, i rańniem,
Ja paznaju ciabie, ja nie zdradžu tabie.
 
Pieraniesła ty hora i katavańni
I zrabiłasia mnie daražej i radniej.
Asušu tvaje ślozy,
Zalaču tvaje rany,
Kožny łist tvoj raspraŭlu rukoju staranna.
Uźnimu z papiałiščaŭ tvaje harady ja,
Nasadžu kala viosak sady maładyja,
Kab ty viečna ćviła
I u ščaści rasła,
Darahaja maja Biełaruś!
 
 
 
 
Padabajecca     Nie padabajecca
2009–2019. Biełaruś, Miensk.