РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Крыжы
Чуць мы Божы сьвет убачым
I да самай да магілы
Ўсё, як ёсьць, крыжамі значым,
Ці то міла, ці ня міла.
 
Як у хаце нарадзіўся,
«Бабка» крыжам прывітала;
Як у цэркве ахрысьціўся,
Крыж «кума» падаравала.
 
Як пайшлі дні маладыя,
Зноў бяз крыжа ані трошкі:
Дзе ні ступіш, крыжавыя
I гасьцінцы, і дарожкі.
 
Крыж баліць табе, бяднязе,
Ад той цяжкай ад той працы,
Накрыж латы у сярмязе,
Накрыж дзюркі ў тваёй хатцы.
 
Пальцы накрыж ты складаеш
Ад напраснай ад напасьці;
Крыжам злыдняў адганяеш,
Каб ад крыўдаў не прапасьці.
 
Доляй мучаны паганай,
Сьлед сьлязой пачнеш крывавіць;
Крыжам ляжаш распластаны,
На сваім абы паставіць.
 
Крыжам ляжаш за парогам
У той цэркве, дзе хрысьціўся,
Крыжам ляжаш перад Богам,
Каб цябе Ён не забыўся.
 
Так жыцьця крыж мусіш несьці,
Як дзяды твае насілі,
А як данясеш да сьмерці, –
Крыж паставяць на магіле.
 
1908
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2017. Беларусь, Менск.