РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Ларыса Геніюш
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Вецер
За вокнамі дождж,
                                          не бадзёры, ня звонкі,
плакаў, аб тым на'т ня знаў.
Вецер рабіны чырвонае гронкі,
як пацеркі, перабіраў.
 
Сэрца трапеча ў нясталага ветру:
– Красуня, суцеш,
                                        супакой.
Чаму не злажыла караляў ты лстам,
я ажаніўся б з табой.
 
А то заручыўся зь бялявай бярозкай,
косы ёй плёў давідна,
верна чакала абдымкаў за вёскай,
сёньня бязь лісьця яна.
 
Гутаркі ветру былі несумесныя.
Зазіхацела рабіна красой
і засталася асеньняй нявестаю,
жонкаю нічыёй.
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.