РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Ларыса Геніюш
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Дзед
Цікавы, мудры быў мой дзед.
Любіў жніва багацьце.
Жаніўся ў васемнаццаць лет,
шаснаццаць раз быў бацькам.
 
Пісаць ён, праўда, не прывык,
хоць меў пад старасьць слуг.
Усё лічыў, што алавік
куды цяжэй, чым плуг.
 
Старанны, добры дзед мой быў.
I ведаў вартасьць волі.
Дзён, як на паншчыну хадзіў,
не забываў ніколі.
 
А скажа слова – быць таму,
бо слова – праўды мера.
I людзі верылі яму.
Ён чалавеку верыў.
 
Да старасьці апошніх дзён
нязгорблены і стрункі,
ён запрагаў каня ў фургон
ды не любіў чыгункі.
 
Захутка прэцца той цягнік,
на крык не затармозіць,
а дзед паціхеньку прывык
з прыпынкамі ў дарозе.
 
Бывала, ў сьцюжу ці ў мароз
заложыць пару коней
ды ў санках едзе сотню вёрст,
каб толькі не ў вагоне.
 
То закіруе на папас,
аброк каню падкіне.
Зь сябрамі стрэнецца якраз
або купца запыне.
 
Гарэла, сьпела безьліч спраў
з дарогі да дарогі.
Нікому дзед не адмаўляў
разумнай дапамогі.
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.