RODNYJA VOBRAZY Vobrazy miłyja rodnaha kraju,               
Smutak i radaść maja!..
      
 
Jakub Kołas
    Hałoŭnaja      Słoŭniki           Spasyłki      Ab sajcie       Кірыліца      Łacinka    
Łarysa Hienijuš
Vieršy
Kantekstny tłumačalny słoŭnik
Dva rechi
520
M. T.

 
My z Vami dva rechi
                                          ŭ adnym bary
ad Naračy až da Niomana,
na matčynaj movie, pa pieśni siabry
i dumajem kryšku padobna.
 
Zdałosia mnie: reki płyvuć nazad,
hady viartajucca z vyraju.
Staju siarod pola, dzie drevy ŭ rad, –
jakuju ž pucinu vybieru?
 
Kapytami koni kranajuć ziamlu,
iržuć, patrasajučy hryvami.
Ja pieśni z asiełic sercam łaŭlu –
tužłivyja, śpieŭnyja, žniŭnyja.
 
Ja viedaju mnoha piesień čužych,
usio ž tyja žniŭnyja, rodnyja,
jak žuraŭłiny asieńni kryk,
navieki mianie zapałoniłi.
 
Šeryja chaty pad šerańniu strech,
šeraje biednaje zrebje.
Šeryja tvary płačuć praź śmiech,
šeryja viosny, biaschlebje,
 
a mova, jak łira: śpiavaje, hudzie,
stahoddziami vusna pradziecca.
Promniami słoŭ suciašaje ŭ biadzie.
A mova, jak serca, bjecca.
 
Słuchaju, dumaju... Dumka adna:
ludzi pakryŭdžany rodnyja,
prosiać za ich zastupicca,
                                                      adnak
siły takija niaroŭnyja.
 
Treba zmahacca.
Z panami na boj.
Treba, jak dub, jak kamień.
Našaja pieśnia
                              panam, jak mazol:
škadujuć i zvodziać viakami.
 
Źjaŭlałisia chłopcy,
                                          praź ciemru viakoŭ
narodnyja rany hojačy,
za siłu advažnych zaklaćciaŭ i słoŭ
žyvymi zharałi na vohniščy.
 
Irvałisia ŭ połymia, u zabyćcio,
kab tolki nia płakać, nia kajacca!
Z bolu na śviet prychodzić žyćcio,
bolem jano adkuplajecca.
 
Heta było ŭ toj zaviejnaj pary,
kałi, razmachnuŭšysia kryłami,
Vy stałi zmahacca jašče na zary
z narodnymi viečnymi kryŭdami.
 
 
 
 
Padabajecca     Nie padabajecca
2009–2019. Biełaruś, Miensk.