РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Ларыса Геніюш
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Вецер нівы калыша
Вецер нівы калыша,
                                          сіні лён, цёмны лес.
І зямля быццам кніжка
                                                  адкрывае свой зьмест.
Накланяюцца ў ногі
                                              грывы сочных траў.
Хтось араў тут разлогі,
                                                  нехта сьцежкі праклаў.
Зарастаюць курганы,
                                              б’юць пабегі з камля.
То залечвае раны
                                      пасьля войнаў зямля.
Дождж ёй воблік змывае,
                                                        бельлю сьнег замяце.
Як зіма – спачывае,
                                          а вясной заьцвіце.
Невад сініх азёраў
                                      ноччу зь неба як з дна,
ловіць цьмяныя зоры
                                                і калыша да дня.
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.