РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Ларыса Геніюш
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Лёт
Конь буланы, сядзёлка,
лёгка ногі – у стрэмя,
з жураўлямі гаворка,
ў вочы ветру бярэмя.
 
А насустрач бярозы,
цёмны лес і паляны.
Лёс бязьлітасны, грозны,
'шчэ пакуль што нязнаны.
 
Коні – чорныя хмары
па нябёсным дзядзінцы
капытамі кранаюць
камяні на гасьцінцы.
 
Хмары бліскаюць, грозяць.
Конь у дзёрзкім разгоне.
Я сьціскаю паводдзе.
Толькі ногі ў страмёнах.
 
Вецер хмары разгушкаў.
Страху быццам ня стала.
– Ах, дачушча, дачушка,
ледзь каня не загнала.
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.