RODNYJA VOBRAZY Vobrazy miłyja rodnaha kraju,               
Smutak i radaść maja!..
      
 
Jakub Kołas
    Hałoŭnaja      Słoŭniki      Haścioŭnia      Spasyłki      Ab sajcie       Кірыліца      Łacinka    
Tłumačalny słoŭnik
Pošuk słova:
Jak karystacca tłumačalnym słoŭnikam
УСЁ
А
Б
В
Г
Д
Е
Ё
Ж
З
І
Й
К
Л
М
Н
О
П
Р
С
Т
У
Ф
Х
Ц
Ч
Ш
Э
Ю
Я
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 ... 3728
Aazis
nazoŭnik | mužčynski rod
Miesca ŭ pustyni, dzie josć vada i raslinnasć. Zialony a. u mory piaskoŭ. Kulturny a. (pieranosnaje značennie). || prymietnik: aazisny. Aazisnaja raslinnasć.
Ab
prynazoŭnik
1. z V. Ukazvaje na pradmiet, z jakim chto-, što-n. zbližajecca, sutykajecca ŭ pracesie ruchu, dziejannia. Spatyknucca ab kamień. Stuknucca ab vušak.

2. z M. Ukazvaje na pradmiet havorki, dumki, pačuccia. Kłapacicca ab dzieciach. Jak ab tabie čujuć, tak ab tabie i miarkujuć (prykazka). Z. z M. Pakazvaje na pradmiet charčavannia. Ab adnoj vadzie syt nie budzieš (prykazka). 4. z V. Pakazvaje na adrezak času, u miežach jakoha zaviaršajecca dziejannie (razmoŭnaje). Rabotu vykanali ab adzin dzień.
Ab (a, aba)
prystaŭka
Utvaraje dziejasłovy: 1) sa znač. zrabić (-cca) jakim-n., pieratvaryć (-cca) u kaho-, što-n., zabiaspiečyć čym-n.: ažanić, aščaslivić, akruhlić, abvadnić, azviareć; 2) sa znač. dziejannia, jakoje pašyrajecca na ŭsiu pavierchniu pradmieta, achoplivaje jaho vakoł abo pašyrajecca na rad pradmietaŭ: ahledzieć, atynkavać, abjechać, achapić, ababić; 3) utvaraje nazoŭniki i prymietniki sa znač. adsutnasci (u słovach z inšamoŭnym koraniem), toje, što i «nie», napr. asimietryja, arytmija, ałahičny, amaralny, apalityčny; 4) utvaraje prysłoŭi z časavym značenniem, napr. apaŭdni, apoŭnačy.
Abjedki
nazoŭnik
Reštki ad jady, niedajedzienyja kavałki.
Abjezd
nazoŭnik | mužčynski rod
1. hł. abjezdzić i abjechać.

2. Miesca, pa jakim možna abjechać. Novy a. Pierad vioskaj zrabili a.
Abjezdzić
dziejasłoŭ | zakončanaje tryvannie
1. Časta vyjazdžajučy, pabyvać u mnohich miescach. A. usiu krainu.

2. Pryvučyć kania da jazdy, chadzić pad siadłom. A. žarebčyka.

3. Abkatać, jazdoj pravieryć mašynu. A. mašynu.

4. Ukatać, zrabić roŭnym, hładkim. A. darohu || niezakončanaje tryvannie: abjazdžać. || nazoŭnik: abjezd i abjezdka. Abjezd chvorych. Abjezdka koniej.
Abjezdka
nazoŭnik | žanočy rod
1. hł. abjezdzić.

2. Daroha, prakładzienaja pobač, pa jakoj možna abjechać što-n. Jak mnoha sciežak i abjezdki.
Abjezdčyk
nazoŭnik | mužčynski rod
1. Vartaŭnik, jaki pastajanna abjazdžaje, achoŭvaje vialiki ŭčastak čaho-n. Lasny a.

2. Spiecyjalist pa abjezdcy koniej.
Abjekt
nazoŭnik | mužčynski rod
1. U fiłasofii: toje, što isnuje pa-za nami i niezaležna ad našaj svddomasci, navakolny sviet, materyjalnaja rečaisnasć (spiecyjalny termin).

2. Zjava, pradmiet, na jaki nakiravana čyja-n. dziejnasć. A. navukovaha dasledavannia. A. nazirannia.

3. Pradpryjemstva, budoŭla, ustanova, a taksama ŭsio toje, što zjaŭlajecca miescam jakoj-n. dziejnasci. A. budaŭnictva. Puskavy a.

4. U hramatycy: siemantyčnyja katehoryi sa značenniem taho, na kaho (što) nakiravana dziejannie. || prymietnik: abjektny i abjektavy.
Abjektyvavać
dziejasłoŭ | zakončanaje i niezakončanaje tryvannie
Uvasobić (uvasablać) što-n. u čym-n. abjektyŭnym, rečyŭnym, dastupnym usprymanniu. A. mastacki zamysieł. || nazoŭnik: abjektyvacyja.
2009–2017. Biełaruś, Miensk.